“Bunu eski haline getirebilir misin?” dedi, elindeki iPhone’ u göstererek. Yaptım bir şeyler ve gösterdim, yüzümdeki “oldu mu?” ifadesi ile. Ağzımdaki nane tadı yok olmaya başlamıştı ki, hayır dedi tuş kilidi gibi bi’şeyi varya.. 2 sn içinde geri verdiğim telefona mutlulukla bakıp koydu yerine ve ekledi “bunun 4’ ü çok güzel yaa, ama çok pahalı” .. İçeriği hakkında tek kelime edemeyeceği, teknoloji manyağı bir ürün için sarf ettiği sözleri, aşıklar birbirine söylemiyordu(tahmin). Dış güzelliğinden o kadar bahsetti ki duramadım yine, aslında erkeklere bakış açın da bu değil mi? deyiverdim birden. Şaşkınlıkla yüzüme bakıp,ne alaka şimdi? diyerek kontra yaptı aklınca. Hemen bir açıklama getirmek üzere filozof adam rolüne büründüm ki bu onun “ne alaka+gerizekalı” bakışından çok daha sempatikti. Nefes aldıkça derinlerden gelen sigara kokusu rahatsızlık verecek dereceye ulaşmamıştı daha. Klişe adolesan ve sonrası kadını sözde zihniyeti üzerine zırvaladıktan sonra vereceği cevabı bekliyordum. Arkadan gelenyemeğe inmiyor musun? sesi kurtardı onu bir klişeden daha. Biraz sonra derinden gelen sigara kokusunu tazelediğini gördüm, sakız kutumu çıkarmaya çalışırken. Nanenin vakti gelmişti, yüzümdeki filozof ifadesini atıp normal halime dönmüştüm artık. Sen de ister misin demek geçiyordu içimden; fakat tek bir tane kalmıştı. Usta bir hamleyle el değmeden ağzıma atarken yaşadığım haz, derinden gelenden çok daha fazlaydı. Sessizce uzaklaştım dumanlı bölgeden; sessiz ve derinden..
- Bu rengide nasıl yaptım bilmiyorum. -
"Merdivenlere ulasiyorum, bebegim diyor asagidaki ses; cicegi oluyorum 2 sn. sonra, asklari."
Work & Travel programi kapsaminda Amerika' dayim, Birlesik Devletler' de. Özgurlukler Ülkesi' nde, bu kadari da fazla ama dedirtircesine adamin biri "askimm, cicegimm, kadinimm!?" nidalariyla alnima opucuk kondururcasina uyandiriyor beni; elimde kitabim, sizip kaldigim yatagimdan kaldiriyor. İnanamayip odadan cikiyorum, merdivenlere ulastigimda ayni ses kulagima fisildiyor sanki; "be-be-gimm". N'oluyor lan? diyemeden asagidaki kalabaligi goruyorum. Amerikan ruyasi gormek icin binlerce dolar harcamis 9 (yaziyla dokuz) adam, ellerinde biralari ve cipsleriyle kendilerini Volkan Konak' in sefkatli(?) ellerine birakmis, ruyadan uyanip 5. boyuta yatay gecis yapmislardi. Inanamiyordum, ev partileri ile meshur bu guzide ulkede, pazar aksami evde bira cips esliginde Volkan Konak dinleniyordu. Agzimi acacak gibi oldum, "biraksana yakami" dedi VK. Hizla uzaklasiyordum odama dogru. Kosmaya gidiyordum, ev partileri ile meshur bu guzide ulkede, bir pazar aksami kosuya cikiyordum. Yakasini biraktiracak kimsenin olmadigi yerlere dogru. Yalnizligima dogru.
Yaklaşık 2 yıl geriden gelmesi lazımdı bunun ama Nuri transferini görünce çaktı şimşek, çıkardım sandıktan.
Kariyer planlamasına bu denli sadık kalan bir Türk furbolcu daha yoktur. Ümidi kesmeye başlamışken öyle bir geri dönüş yaptı ki. Kaptanlık yaptığı takımı şampiyon yaptıktan sonra dünya devine yola koyuldu. Nuri’ yi anlatmak bana düşmez tabi Borges varken. O yüzden asıl konuma geçiyorum.
Nuri’ nin Real’ e transfer olmasının benim için en büyük önemi, artık ortamlarda Nuri’ yi överken bir tarafımı yırtmayacak olmanın getirdiği huzur; bir tarafımı yırtmak zorunda olduğum adamların benim ağzımdan konuşmasının getirdiği keyif olacak.
' Mustafa Denizli, Neuchatel zaferi sonrası, "hayatım boyunca Avrupa maçlarında kenarda bana korkuyla bakan hocalar gördüm, birinin bu düşünce devrimini yapması gerekiyordu" der...
' Consume Obey Die!
' Hayat sevdiğini söylemek için çok kısa.
Aksatma.
' Görüşürüz.
' N'aber?
